Νόμοι για το busking στις Ηνωμένες Πολιτείες

Το busking και η Πρώτη Τροποποίηση

Τα δικαστήρια των ΗΠΑ έχουν αντιμετωπίσει γενικά τη μουσική και τις παραστάσεις δρόμου ως μορφή έκφρασης που προστατεύεται από την Πρώτη Τροποποίηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι επιτρέπονται τα πάντα. Οι πόλεις μπορούν να ρυθμίζουν τον χρόνο, τον τόπο και τον τρόπο της έκφρασης, εφόσον οι κανόνες δεν εξαρτώνται από το περιεχόμενο της παράστασης, είναι στενά προσαρμοσμένοι σε πραγματικό κρατικό συμφέρον (όπως ο θόρυβος ή η ελευθερία των πεζοδρομίων) και αφήνουν άλλους τρόπους να φτάσεις σε κοινό.

Στην πράξη, γι' αυτό οι κανόνες για το busking στις ΗΠΑ εστιάζουν στην ένταση, τις ώρες, τις αποστάσεις και το μπλοκάρισμα του πεζοδρομίου και όχι σε αυτό που παίζεις. Αυτός ο οδηγός είναι γενική πληροφόρηση, όχι νομική συμβουλή. Αν σου επιβληθεί κλήση ή θεωρείς έναν κανόνα άδικο, μίλησε με δικηγόρο ή με μια τοπική οργάνωση πολιτικών ελευθεριών.

Δύο δικαστικές υποθέσεις που αξίζει να ξέρεις

• Ward v. Rock Against Racism (1989). Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επιβεβαίωσε τις οδηγίες ηχητικής ενίσχυσης της Νέας Υόρκης για συναυλίες στο bandshell του Central Park, που απαιτούσαν από τους performers να χρησιμοποιούν το ηχητικό σύστημα και τον τεχνικό της πόλης. Το Δικαστήριο είπε ότι ένας κανόνας ουδέτερος ως προς το περιεχόμενο που ελέγχει την ένταση είναι έγκυρος ακόμη κι αν δεν είναι η λιγότερο περιοριστική δυνατή επιλογή. Αναφέρεται συχνά όταν οι πόλεις θέτουν όρια ήχου ή απαιτούν άδειες ήχου.
• Berger v. City of Seattle (9th Circuit, en banc, 2009). Ένας street performer αμφισβήτησε τους κανόνες για performers στο Seattle Center, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης άδειας και σήματος και των περιορισμών στο πώς οι performers μπορούσαν να πλησιάζουν και να ζητούν χρήματα από το κοινό. Το πλήρες εφετείο έκρινε ότι βασικά μέρη αυτών των κανόνων πήγαιναν πιο πέρα από όσα επιτρέπει η Πρώτη Τροποποίηση και οι κανόνες για την άδεια και το σήμα ακυρώθηκαν.

Μαζί δείχνουν το μοτίβο: οι κανόνες για την ένταση και τον τόπο συνήθως επιβεβαιώνονται, ενώ τα καθολικά συστήματα αδειών και οι περιορισμοί στο να μιλάς σε ανθρώπους εξετάζονται πιο αυστηρά. Οι πόλεις εξακολουθούν να λειτουργούν συστήματα αδειών σε συγκεκριμένες περιοχές, γι' αυτό τήρησε πάντα τους τοπικούς κανόνες εκτός αν ένα δικαστήριο έχει πει διαφορετικά.

Τα τρία είδη κανόνων των πόλεων

Οι πόλεις των ΗΠΑ εμπίπτουν στις ίδιες τρεις ομάδες που βλέπουμε παντού στον κόσμο και ο παγκόσμιος χάρτης busking δείχνει ποια ισχύει πού.

Πόλη	Άδεια	Βασικός κανόνας
Βοστώνη	Δεν απαιτείται στους δρόμους	Ήχος κάτω από 70 dB (50 dB από τις 11 μ.μ. έως τις 7 π.μ.)
Όστιν	Δεν απαιτείται στους δρόμους	Μόνο ακουστικά, έως 85 dB
Πόρτλαντ	Δεν απαιτείται	Να μην ακούγεται ξεκάθαρα από 100 πόδια
Σικάγο	Απαιτείται ($100 για δύο έτη)	Όχι πιο δυνατά από κανονική συζήτηση στα 100 πόδια
Σάντα Μόνικα	Απαιτείται στην περιοχή Promenade, Pier και Transit Mall ($37 τον χρόνο)	75 dBA στα 25 πόδια τις καθημερινές το πρωί και το απόγευμα, 85 dBA τα βράδια και τα σαββατοκύριακα
Νέα Υόρκη	Μόνο για ενισχυτές ($45 άδεια ηχητικής συσκευής NYPD)	Κατάθεση στο τοπικό τμήμα τουλάχιστον πέντε ημέρες νωρίτερα
Λας Βέγκας	Εγγραφή στη Fremont Street	Ημερήσια κλήρωση για σημειωμένους κύκλους, 3 μ.μ. έως 1 π.μ.
Ντένβερ	Δωρεάν άδεια στην 16th Street	Μετακίνηση κάθε ώρα, 10 π.μ. έως 9 μ.μ.

Άλλες πόλεις στον χάρτη ακολουθούν τα ίδια μοτίβα. Το Σολτ Λέικ Σίτι και η Σαβάνα απαιτούν άδεια, το Μαϊάμι Μπιτς αδειοδοτεί performers σε 16 καθορισμένα σημεία και το Μπόλντερ αφήνει τα ακουστικά νούμερα να παίζουν στο Pearl Street Mall χωρίς άδεια.

Άδειες ήχου και κανόνες για ενισχυτές

Η ενίσχυση είναι εκεί όπου οι κανόνες των ΗΠΑ είναι πιο αυστηροί, επειδή ο έλεγχος του θορύβου είναι το πιο σαφές κρατικό συμφέρον.

• Η Νέα Υόρκη χρειάζεται άδεια ηχητικής συσκευής από το NYPD για κάθε ενισχυμένο ήχο σε δημόσιο χώρο.
• Το Όστιν επιτρέπει μόνο ακουστικό busking στον δρόμο και η αγορά Pike Place Market στο Σιάτλ απαγορεύει την ηλεκτρονική ενίσχυση, τα χάλκινα και τα ντραμς.
• Η Σάντα Μόνικα απαιτεί τα ηχεία να στέκονται στο έδαφος, όχι ψηλότερα από τρία πόδια, χωρίς γεννήτριες ούτε σύνδεση σε κτίρια.
• Στο Σαν Φρανσίσκο, η πόλη δεν έχει άδεια busker για ενισχυμένο ήχο και οι σταθμοί BART επιτρέπουν μόνο μη ενισχυμένη μουσική έξω από τις πύλες των εισιτηρίων.
• Το Σιάτλ χρειάζεται άδεια χρήσης πάρκου για ενισχυμένο ήχο στα δημοτικά πάρκα.

Ένας ενισχυτής μπαταρίας σε μέτριο επίπεδο είναι η πιο ασφαλής επιλογή στις περισσότερες πόλεις και μια εφαρμογή μέτρησης ντεσιμπέλ σε βοηθά να ελέγχεις τον εαυτό σου απέναντι σε ένα δηλωμένο όριο.

Πάρκα, αγορές και ιδιωτικές πλατείες

Τα πεζοδρόμια, τα πάρκα και οι αγορές διαχειρίζονται συχνά από διαφορετικούς φορείς. Το Όστιν χρειάζεται άδεια Parks and Recreation $10 την ημέρα στα δημοτικά πάρκα, που πωλείται σε μπλοκ δύο εβδομάδων. Τα πολυσύχναστα πάρκα του Μανχάταν της Νέας Υόρκης αναφέρεται ότι περιορίζουν τους performers που δέχονται δωρεές σε σημεία με σήμανση medallion. Η αγορά Pike Place Market του Σιάτλ χρειάζεται τη δική της ετήσια άδεια $35 ή $10 για μία ημέρα. Η Faneuil Hall Marketplace της Βοστώνης διαχειρίζεται ιδιωτικά και αναφέρεται ότι επιλέγει νούμερα με οντισιόν.

Μετρό και συγκοινωνίες

• Νέα Υόρκη: οποιοσδήποτε μπορεί να εμφανιστεί στους σταθμούς του μετρό χωρίς άδεια βάσει των κανόνων της MTA: καμία ενίσχυση στις αποβάθρες, όχι πάνω από 85 dBA στα πέντε πόδια και τίποτα μέσα σε τρένα ή λεωφορεία.
• Βοστώνη: το MBTA Subway Performers Program εκδίδει άδεια και σήμα $25 για σημεία με σήμανση.
• Περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο: η BART ζητά τη δωρεάν άδεια expressive activities.
• Σικάγο: η άδεια της πόλης δεν καλύπτει τους σταθμούς και τις αποβάθρες CTA ή Metra.

Πώληση, τέλη και ηλικία

Τα φιλοδωρήματα είναι σχεδόν πάντα εντάξει, αλλά η χρέωση σταθερού τιμήματος δεν είναι. Η Σάντα Μόνικα και το Λας Βέγκας λένε και οι δύο ότι δεν μπορείς να χρεώσεις για μια παράσταση, μόνο να δεχτείς εθελοντικά φιλοδωρήματα. Η πώληση αντιμετωπίζεται χωριστά: η άδεια του Σικάγου μπορεί να καλύπτει το πλανόδιο εμπόριο μόνο αν δηλώσεις τι πουλάς, ενώ η Βοστώνη σε αφήνει να πουλάς ηχογραφήσεις των δικών σου παραστάσεων.

Τα όρια ηλικίας ποικίλλουν. Το Σικάγο αδειοδοτεί μόνο άτομα 18 ετών και άνω, οι performers στο Fisherman's Wharf πρέπει να είναι 18 και στη Σάντα Μόνικα οι performers κάτω των 16 χρειάζονται επίσης California Entertainment Work Permit.

Φιλοδωρήματα χωρίς μετρητά

Λιγότεροι άνθρωποι κουβαλούν μετρητά απ' ό,τι παλιότερα, οπότε μια πινακίδα με QR κωδικό βοηθά. Με το TipIns, οι ακροατές σκανάρουν τον κωδικό σου και δίνουν φιλοδώρημα με κάρτα, Apple Pay ή Google Pay και οι επισκέπτες μπορούν να πληρώσουν με κάρτα από άλλη χώρα. Ο οδηγός μας για το ψηφιακό κουτί φιλοδωρημάτων εξηγεί τη ρύθμιση.

Παγκόσμιος χάρτης μουσικής του δρόμου: Κανόνες αδειών για 131 πόλεις σε έναν χάρτη.

Συχνές ερωτήσεις

Η εφαρμογή TipIns είναι διαθέσιμη σε αυτή τη γλώσσα. Ορισμένοι σύνδεσμοι οδηγούν σε σελίδες στα αγγλικά.