Χρειάζεσαι άδεια για busking;

Οι κανόνες του busking είναι τοπικοί

Δεν υπάρχει ενιαία εθνική άδεια busking στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Καναδά ή στην Αυστραλία. Οι κανόνες ορίζονται τοπικά: ένα δημοτικό συμβούλιο, μια δημαρχία, ένας οργανισμός συγκοινωνιών ή ένας ιδιώτης ιδιοκτήτης αποφασίζει ποιος μπορεί να εμφανίζεται στον χώρο του. Γι' αυτό ένας μουσικός μπορεί να παίζει ελεύθερα σε μια πόλη και να χρειάζεται οντισιόν στην επόμενη.

Σχεδόν οι κανόνες κάθε πόλης εμπίπτουν σε ένα από τρία είδη:

1. Δεν χρειάζεται άδεια, εφόσον τηρείς έναν κώδικα συμπεριφοράς για την ένταση, τον χρόνο και τις αποστάσεις.
2. Απαιτείται άδεια παντού όπου διαχειρίζεται το συμβούλιο.
3. Εξαρτάται από το πού στέκεσαι ή τι φέρνεις: άδεια μόνο για ορισμένους δρόμους, για ενισχυτές ή για μεγαλύτερα σχήματα.

Ο παγκόσμιος χάρτης busking δείχνει ποιο είδος ισχύει σε περίπου 150 πόλεις, οπότε είναι ένας γρήγορος πρώτος έλεγχος πριν ταξιδέψεις.

Πόλεις όπου δεν χρειάζεται άδεια

Σε αυτές τις πόλεις μπορείς να εμφανιστείς και να παίξεις, αλλά υπάρχει ακόμη ένας κώδικας που αναμένεται να τηρείς και η αστυνομία ή οι υπάλληλοι του συμβουλίου μπορούν να σου ζητήσουν να μετακινηθείς ή να χαμηλώσεις.

• Εδιμβούργο: καμία άδεια. Οι οδηγίες του συμβουλίου λένε να παίζεις ανάμεσα στις 9 το πρωί και τις 9 το βράδυ, να μετακινείσαι τουλάχιστον 50 μέτρα μετά από μία ώρα και να κρατάς 50 μέτρα απόσταση από άλλους μουσικούς του δρόμου.
• Γλασκώβη, Λίβερπουλ και Μπαθ: καμία άδεια, με εθελοντικό κώδικα ή οδηγό που έχει συμφωνηθεί με το συμβούλιο.
• Μάντσεστερ: καμία άδεια, αλλά ο κώδικας του συμβουλίου λέει να μη χρησιμοποιείς ενίσχυση, ντραμς ή τρομπέτες.
• Βοστώνη: η πόλη ούτε απαιτεί ούτε εκδίδει άδειες για street performers. Ο ήχος πρέπει να μένει κάτω από 70 ντεσιμπέλ.
• Όστιν: καμία άδεια στον δρόμο, αλλά μόνο ακουστικά.
• Πόρτλαντ: καμία άδεια. Ο κανόνας που επιβάλλεται είναι ο κώδικας θορύβου· οι κανόνες για τον χρόνο και τις αποστάσεις είναι οδηγίες της κοινότητας.

Το Κέμπριτζ, το Μπρίστολ και το Κέιπ Τάουν λειτουργούν επίσης με οδηγίες και όχι με άδειες. Στη Σκωτία, η αστυνομία μπορεί και πάλι να διατάξει έναν μουσικό του δρόμου να σταματήσει βάσει του άρθρου 54 του νόμου Civic Government (Scotland) Act 1982, οπότε το «καμία άδεια» δεν σημαίνει ποτέ «κανένας κανόνας».

Πόλεις όπου χρειάζεσαι άδεια παντού

Εδώ το συμβούλιο περιμένει από κάθε μουσικό του δρόμου στον χώρο του να έχει άδεια. Το κόστος κυμαίνεται από δωρεάν έως μια μέτρια ετήσια χρέωση.

Πόλη	Κόστος	Καλό είναι να ξέρεις
Σίδνεϊ	A$15 για 3 μήνες ή A$52 για ένα έτος	Κατάθεση αυτοπροσώπως με φωτογραφική ταυτότητα· οι ηλεκτρονικές αιτήσεις δεν επεξεργάζονται
Μελβούρνη	A$42.30 για 12 μήνες (γενική περιοχή)	Αίτηση ηλεκτρονικά με σύνδεσμο βίντεο του νούμερού σου
Περθ	Δωρεάν	Στείλε βίντεο που γυρίστηκε τους τελευταίους έξι μήνες αντί για οντισιόν
Όκλαντ	Δωρεάν	Κουβάλα την άδεια και φωτογραφική ταυτότητα όσο εμφανίζεσαι
Σικάγο	$100 για δύο έτη	Οι αιτούντες πρέπει να είναι 18 ετών και άνω
Τορόντο	CA$55.91 τον χρόνο	Κανένας ενισχυμένος ήχος με τη δημοτική άδεια
Δουβλίνο	€30 τον χρόνο ή €10 για άδεια επισκέπτη 2 εβδομάδων	Ο ενισχυτής χρειάζεται δεύτερη άδεια

Η Αδελαΐδα, το Χόμπαρτ, το Ουέλινγκτον, το Κάλγκαρι και το Κορκ ανήκουν επίσης σε αυτή την ομάδα, όπως και μικρότερες πόλεις όπως το Ντάργουιν και το Μπάιρον Μπέι.

Πόλεις όπου εξαρτάται από το σημείο ή τον εξοπλισμό

Αυτό είναι το πιο συνηθισμένο μοτίβο και αυτό που πιάνει τους ανθρώπους απροετοίμαστους. Δύο είδη αιτίων εμφανίζονται ξανά και ξανά.

Άδεια μόνο σε ορισμένες ζώνες

• Σάντα Μόνικα: χρειάζεται άδεια στην Third Street Promenade, στην αποβάθρα (Pier) και στην περιοχή Transit Mall, εκτός πριν το μεσημέρι τις καθημερινές που δεν είναι αργίες.
• Μπρισμπέιν: απαιτείται άδεια, που κερδίζεται με οντισιόν, στα εμπορικά κέντρα της πόλης.
• Σιάτλ: δεν βρέθηκε γενική δημοτική άδεια, αλλά η αγορά Pike Place Market έχει δική της άδεια για μουσικούς του δρόμου.
• Ντένβερ: χρειάζεται δωρεάν άδεια από το Downtown Denver Partnership στην 16th Street.
• Βανκούβερ: τα περισσότερα πεζοδρόμια χρειάζονται άδεια, αλλά μια λίστα με συγκεκριμένα σημεία, όπως τα πεζοδρόμια της Vancouver Art Gallery, δεν χρειάζεται καμία.

Άδεια μόνο για ενισχυτές ή μεγαλύτερα σχήματα

• Νέα Υόρκη: η ακουστική μουσική στο πεζοδρόμιο γενικά δεν χρειάζεται άδεια, αλλά κάθε ενισχυτής χρειάζεται άδεια ηχητικής συσκευής από το NYPD.
• Το Camden στο Λονδίνο: χρειάζεται άδεια μόνο για ενισχυτές, ντραμς, τα περισσότερα πνευστά, επικίνδυνα σκηνικά αντικείμενα, ομάδες τριών ή περισσότερων ατόμων ή εμφάνιση εκτός των ωρών 10 το πρωί έως 9 το βράδυ.
• Βερολίνο (Friedrichshain-Kreuzberg): η μη ενισχυμένη μουσική από Δευτέρα έως Σάββατο, 6 το πρωί έως 10 το βράδυ, δεν χρειάζεται άδεια, ενώ ο εξοπλισμός ενίσχυσης στον δρόμο χρειάζεται ειδική άδεια ειδικής χρήσης.

Μέρη που δεν καλύπτει η άδεια της πόλης

Ακόμη και με έγκυρη άδεια πόλης, κάποιοι χώροι ανήκουν σε άλλον.

• Σταθμοί τρένων και μετρό. Οι άδειες του Σίδνεϊ και της Μελβούρνης δεν καλύπτουν τους σιδηροδρομικούς σταθμούς, η άδεια του Σικάγου δεν καλύπτει τα CTA ή Metra και το μετρό του Τορόντο έχει δικό του σύστημα βασισμένο σε οντισιόν. Η Νέα Υόρκη είναι ασυνήθιστη: οποιοσδήποτε μπορεί να εμφανιστεί στους σταθμούς του μετρό αν τηρεί τους κανόνες της MTA, χωρίς ενίσχυση στις αποβάθρες.
• Ιδιωτικοί ή ξεχωριστά διαχειριζόμενοι χώροι. Το κτίριο της αγοράς Covent Garden κάνει δικές του οντισιόν, το Liverpool ONE χρειάζεται άδεια από τη διοίκησή του και η Federation Square της Μελβούρνης δεν καλύπτεται από την άδεια του συμβουλίου. Στο Σίδνεϊ, το Circular Quay, το The Rocks, το Darling Harbour και το Barangaroo διαχειρίζονται από την Placemaking NSW.
• Πάρκα. Η Νέα Υόρκη και το Όστιν αντιμετωπίζουν και οι δύο τα δημοτικά πάρκα ξεχωριστά από τα πεζοδρόμια.

Επιπλέον άδεια που μπορεί να χρειαστείς ακόμη και σε πόλη χωρίς άδεια

• Πώληση CD ή merch. Η Γλασκώβη απαιτεί άδεια υπαίθριου εμπόρου, το Μπαθ απαιτεί συναίνεση για υπαίθριο εμπόριο και η Μελβούρνη χρεώνει επιπλέον A$112 για την πώληση CD, DVD ή έργων τέχνης.
• Συλλογή χρημάτων για φιλανθρωπικό σκοπό. Το Μπέρμιγχαμ και το Λίβερπουλ απαιτούν και τα δύο ξεχωριστή άδεια για φιλανθρωπικές συλλογές.
• Συλλογή χρημάτων γενικά. Στο City of London (το Square Mile), οι street performers δεν επιτρέπεται να συλλέγουν χρήματα.
• Επικίνδυνα νούμερα. Το Όκλαντ ζητά Special Street Performance Licence για φωτιά, όπλα ή ύψη, και το Περθ δεν δέχεται νούμερα με φωτιά ή μαχαίρια ως busking.
• Ηλικία. Πολλές πόλεις ζητούν γονική συναίνεση για κάτω των 16 ή των 18 ετών και το Μπέρμιγχαμ δεν επιτρέπει σε παιδιά υποχρεωτικής σχολικής ηλικίας να κάνουν busking.

Πώς να ελέγξεις τους κανόνες πριν παίξεις

1. Αναζήτησε την πόλη στον χάρτη busking ή στη σελίδα της πόλης εδώ, για να δεις ποιο από τα τρία είδη ισχύει.
2. Άνοιξε τη σελίδα του ίδιου του συμβουλίου για το busking και διάβασε τους τρέχοντες όρους. Οι κανόνες αλλάζουν: το Τορόντο απαγόρευσε το busking γύρω από την Sankofa Square τον Απρίλιο του 2026 και το Κορκ εισήγαγε άδειες τον Μάιο του 2024.
3. Βρες ποιος διαχειρίζεται το ακριβές σημείο σου: δρόμος του συμβουλίου, οργανισμός συγκοινωνιών, πάρκο ή ιδιωτικό συγκρότημα.
4. Έλεγξε τα πρόσθετα: ενισχυτής, πώληση, μέγεθος σχήματος και ηλικία.
5. Κουβάλα την άδεια και τη φωτογραφική ταυτότητά σου, αν έχεις, και να είσαι έτοιμος να μετακινηθείς ευγενικά αν σου το ζητήσουν.

Όταν είσαι νόμιμα στημένος

Όταν τακτοποιηθούν τα χαρτιά, το επόμενο ερώτημα είναι πώς θα σε πληρώνουν. Πολλοί δεν έχουν κέρματα πάνω τους, οπότε μια πινακίδα με QR κωδικό τους αφήνει να δώσουν φιλοδώρημα με κάρτα, Apple Pay ή Google Pay χωρίς να κατεβάσουν τίποτα. Το TipIns είναι δωρεάν για τους καλλιτέχνες και ο ακροατής καλύπτει από προεπιλογή τα τέλη. Εκεί όπου ένας κώδικας ζητά να μη ζητάς ενεργά χρήματα, όπως στο Μάντσεστερ και στο Μπαθ, κράτα την πινακίδα διακριτική δίπλα στη θήκη σου. Δες πώς λειτουργεί ένα ψηφιακό κουτί φιλοδωρημάτων.

Παγκόσμιος χάρτης μουσικής του δρόμου: Κανόνες αδειών για 131 πόλεις σε έναν χάρτη.

Συχνές ερωτήσεις

Η εφαρμογή TipIns είναι διαθέσιμη σε αυτή τη γλώσσα. Ορισμένοι σύνδεσμοι οδηγούν σε σελίδες στα αγγλικά.