Czy potrzebujesz pozwolenia na granie na ulicy?

Uliczny muzyk gra na gitarze na miejskiej ulicy, obok futerału stoi tabliczka z kodem QR do napiwków

Krótka odpowiedź: To zależy od miasta, a czasem od konkretnej ulicy. W niektórych miastach pozwolenie nie jest potrzebne, jeśli przestrzegasz kodeksu zachowania, w niektórych jest potrzebne wszędzie na terenach zarządzanych przez radę miasta, a w wielu wymaga się go tylko w określonych strefach lub przy użyciu wzmacniacza. Stacje komunikacji i grunty prywatne prawie zawsze mają własne, odrębne zasady.

Przepisy o graniu na ulicy są lokalne

W USA, Wielkiej Brytanii, Kanadzie ani Australii nie ma jednego krajowego pozwolenia na granie na ulicy. Przepisy ustalane są lokalnie: rada miasta, dzielnica, przewoźnik lub prywatny właściciel gruntu decyduje, kto może występować na jego terenie. Dlatego muzyk może swobodnie grać w jednym mieście, a w następnym musi przejść przesłuchanie.

Przepisy prawie każdego miasta należą do jednego z trzech rodzajów:

  1. Pozwolenie nie jest potrzebne, o ile przestrzegasz kodeksu zachowania dotyczącego głośności, czasu i odstępów.
  2. Pozwolenie jest wymagane wszędzie na terenach zarządzanych przez radę miasta.
  3. To zależy od tego, gdzie stoisz lub co przynosisz: pozwolenie tylko na niektóre ulice, na wzmacniacze albo na większe zespoły.

Światowa mapa grania na ulicy pokazuje, który rodzaj obowiązuje w około 150 miastach, więc to szybka pierwsza kontrola przed podróżą.

Miasta, w których pozwolenie nie jest potrzebne

W tych miastach możesz po prostu przyjść i zagrać, ale nadal obowiązuje kodeks, którego masz przestrzegać, a policja lub urzędnicy rady mogą cię poprosić o zmianę miejsca albo ściszenie.

  • Edynburg: bez licencji. Wytyczne rady mówią, żeby grać między 9:00 a 21:00, po godzinie przenieść się co najmniej 50 metrów dalej i trzymać 50 metrów od innych ulicznych muzyków.
  • Glasgow, Liverpool i Bath: bez licencji, z dobrowolnym kodeksem lub przewodnikiem uzgodnionym z radą miasta.
  • Manchester: bez licencji, ale kodeks rady mówi, żeby nie używać nagłośnienia, perkusji ani trąbek.
  • Boston: miasto nie wymaga ani nie wydaje pozwoleń dla artystów ulicznych. Dźwięk musi pozostać poniżej 70 decybeli.
  • Austin: bez pozwolenia na ulicy, ale tylko akustycznie.
  • Portland: bez pozwolenia. Egzekwowaną regułą jest przepis o hałasie; zasady dotyczące czasu i odstępów to wytyczne społeczności.

Cambridge, Bristol i Kapsztad także opierają się na wytycznych, a nie na pozwoleniach. W Szkocji policja nadal może nakazać ulicznemu muzykowi przerwanie gry na podstawie sekcji 54 ustawy Civic Government (Scotland) Act 1982, więc „brak pozwolenia” nigdy nie znaczy „brak przepisów”.

Miasta, w których pozwolenie jest potrzebne wszędzie

Tutaj rada miasta oczekuje, że każdy uliczny muzyk na jej terenie ma pozwolenie. Koszty wahają się od zera do umiarkowanej opłaty rocznej.

MiastoKosztWarto wiedzieć
SydneyA$15 za 3 miesiące lub A$52 za rokWniosek składa się osobiście z dokumentem ze zdjęciem; wnioski online nie są rozpatrywane
MelbourneA$42.30 na 12 miesięcy (obszar ogólny)Wniosek online z linkiem do nagrania twojego występu
PerthBezpłatnieZamiast przesłuchania wyślij nagranie wykonane w ciągu ostatnich sześciu miesięcy
AucklandBezpłatniePodczas występu miej przy sobie licencję i dokument ze zdjęciem
Chicago$100 na dwa lataWnioskodawcy muszą mieć ukończone 18 lat
TorontoCA$55.91 rocznieMiejskie pozwolenie nie dopuszcza nagłośnienia
Dublin€30 rocznie lub €10 za 2-tygodniowe pozwolenie dla odwiedzającychWzmacniacz wymaga drugiego pozwolenia

Do tej grupy należą też Adelaide, Hobart, Wellington, Calgary i Cork, a także mniejsze miasta, takie jak Darwin i Byron Bay.

Miasta, w których zależy to od miejsca lub sprzętu

To najczęstszy wzorzec i ten, który najłatwiej zaskakuje. Wciąż powtarzają się dwa rodzaje wyzwalaczy.

Pozwolenie tylko w niektórych strefach

  • Santa Monica: pozwolenie jest potrzebne na Third Street Promenade, przy molo i w rejonie Transit Mall, z wyjątkiem godzin przed południem w dni robocze niebędące świętami.
  • Brisbane: licencja zdobywana w drodze przesłuchania jest wymagana w miejskich pasażach handlowych.
  • Seattle: nie znaleziono ogólnego miejskiego pozwolenia, ale Pike Place Market ma własne pozwolenie dla ulicznych muzyków.
  • Denver: na 16th Street potrzebne jest bezpłatne pozwolenie od Downtown Denver Partnership.
  • Vancouver: większość chodników wymaga pozwolenia, ale lista wymienionych miejsc, takich jak chodniki przy Vancouver Art Gallery, go nie wymaga.

Pozwolenie tylko na wzmacniacze lub większe występy

  • Nowy Jork: granie akustyczne na chodniku zasadniczo nie wymaga pozwolenia, ale każdy wzmacniacz wymaga pozwolenia NYPD na urządzenie nagłaśniające.
  • Camden w Londynie: licencja jest potrzebna tylko na wzmacniacze, perkusję, większość instrumentów dętych, niebezpieczne rekwizyty, grupy trzech i więcej osób lub grę poza godzinami od 10:00 do 21:00.
  • Berlin (Friedrichshain-Kreuzberg): granie bez nagłośnienia od poniedziałku do soboty w godzinach od 6:00 do 22:00 nie wymaga pozwolenia, natomiast sprzęt nagłaśniający na ulicy wymaga specjalnego zezwolenia na szczególne korzystanie z drogi publicznej.

Miejsca, których pozwolenie miejskie nie obejmuje

Nawet z ważnym pozwoleniem miejskim część terenów należy do kogoś innego.

  • Stacje kolejowe i metra. Pozwolenia z Sydney i Melbourne nie obejmują stacji kolejowych, licencja z Chicago nie obejmuje CTA ani Metra, a metro w Toronto ma własny system oparty na przesłuchaniach. Nowy Jork jest wyjątkiem: każdy może występować na stacjach metra, jeśli przestrzega zasad MTA, bez nagłośnienia na peronach.
  • Grunty prywatne lub zarządzane osobno. Covent Garden Market Building prowadzi własne przesłuchania, Liverpool ONE wymaga zgody swojego zarządu, a Federation Square w Melbourne nie jest objęty pozwoleniem rady miasta. W Sydney Circular Quay, The Rocks, Darling Harbour i Barangaroo zarządza Placemaking NSW.
  • Parki. Nowy Jork i Austin traktują parki miejskie osobno niż chodniki.

Dodatkowe zgody, które mogą być potrzebne nawet w „wolnym” mieście

  • Sprzedaż płyt lub gadżetów. Glasgow wymaga licencji ulicznego sprzedawcy, Bath wymaga zgody na handel uliczny, a Melbourne pobiera dodatkowe A$112 za sprzedaż płyt CD, DVD lub prac artystycznych.
  • Zbiórki charytatywne. Birmingham i Liverpool wymagają osobnego pozwolenia lub licencji na zbiórki charytatywne.
  • Zbieranie pieniędzy w ogóle. W City of London (Square Mile) artyści uliczni nie mogą zbierać pieniędzy.
  • Niebezpieczne występy. Auckland wymaga Special Street Performance Licence na ogień, broń lub wysokość, a Perth nie uznaje występów z ogniem ani nożami za granie na ulicy.
  • Wiek. Wiele miast wymaga zgody rodziców dla osób poniżej 16 lub 18 lat, a Birmingham nie pozwala grać na ulicy dzieciom w wieku obowiązku szkolnego.

Jak sprawdzić przepisy, zanim zagrasz

  1. Znajdź miasto na mapie grania na ulicy lub na jego stronie tutaj, żeby zobaczyć, który z trzech rodzajów obowiązuje.
  2. Otwórz stronę rady miasta poświęconą graniu na ulicy i przeczytaj aktualne warunki. Przepisy się zmieniają: Toronto zakazało grania na ulicy w okolicy Sankofa Square w kwietniu 2026, a Cork wprowadziło pozwolenia w maju 2024.
  3. Ustal, kto zarządza twoim konkretnym miejscem: ulica miejska, przewoźnik, park czy prywatny zarządca.
  4. Sprawdź dodatki: wzmacniacz, sprzedaż, wielkość zespołu i wiek.
  5. Miej przy sobie pozwolenie i dokument ze zdjęciem, jeśli je masz, i bądź gotów grzecznie się przenieść, gdy ktoś o to poprosi.

Gdy masz już wszystko w zgodzie z prawem

Gdy formalności są załatwione, następne pytanie brzmi: jak ludzie ci zapłacą. Wielu nie ma przy sobie drobnych, więc tabliczka z kodem QR pozwala im zostawić napiwek kartą, Apple Pay lub Google Pay bez pobierania czegokolwiek. TipIns jest darmowy dla artystów, a słuchacz domyślnie pokrywa opłaty. Tam, gdzie kodeks prosi, by nie prosić aktywnie o pieniądze, jak w Manchesterze i Bath, trzymaj tabliczkę dyskretnie przy futerale. Zobacz jak działa cyfrowa skarbonka na napiwki.

Światowa mapa grania na ulicy: Przepisy o zezwoleniach dla 131 miast na jednej mapie.

Częste pytania

Czy granie na ulicy bez pozwolenia jest legalne?

W wielu miastach tak. Edynburg, Boston, Austin i Portland nie wymagają pozwolenia na granie na ulicy, choć nadal trzeba przestrzegać lokalnych przepisów o hałasie i zachowaniu. Inne miasta, takie jak Sydney, Chicago i Dublin, go wymagają.

Co się stanie, jeśli zagram na ulicy bez pozwolenia tam, gdzie jest wymagane?

Zwykle najpierw zostaniesz poproszony o przerwanie gry lub zmianę miejsca, ale możliwe są też grzywny. W Cork, na przykład, naruszenie może skutkować mandatem w wysokości €75 lub grzywną do €1,500 po skazaniu.

Czy potrzebuję pozwolenia, żeby grać na ulicy ze wzmacniaczem?

Często tak, nawet tam, gdzie granie akustyczne jest wolne. Nowy Jork wymaga pozwolenia NYPD na urządzenie nagłaśniające dla każdego wzmacniacza, Dublin ma osobne pozwolenie na nagłośnienie, a miejskie pozwolenie z Toronto w ogóle nie dopuszcza nagłośnienia.

Czy potrzebuję pozwolenia, żeby grać w metrze?

Systemy komunikacji ustalają własne zasady. Każdy może występować na stacjach metra w Nowym Jorku na zasadach MTA, MBTA w Bostonie wymaga pozwolenia za $25, a TTC w Toronto dopuszcza tylko muzyków, którzy przeszli jego przesłuchanie.

Czy pozwolenie na granie z jednego miasta obowiązuje w innym?

Nie. Pozwolenia wydaje każda rada miasta lub zarządca terenu, a nawet sąsiednie dzielnice Londynu mają różne przepisy. Pozwolenie City of Sydney nie obejmuje nawet Circular Quay ani Darling Harbour.

Aplikacja TipIns jest dostępna w tym języku. Niektóre linki prowadzą do stron po angielsku.

Powiązane poradniki

Pobierz aplikację TipInsZa darmo na iPhone’a i Androida