Kort antwoord: Het hangt van de stad af, en soms van de precieze straat. Sommige steden vragen geen vergunning als je je aan een gedragscode houdt, sommige eisen een vergunning overal waar de gemeente beheert, en veel steden vragen er alleen een in bepaalde zones of als je een versterker gebruikt. Voor stations en privéterrein gelden vrijwel altijd aparte regels.
Regels voor straatmuziek zijn lokaal
In de VS, het VK, Canada en Australië bestaat geen landelijke vergunning voor straatmuziek. De regels worden lokaal vastgesteld: een gemeenteraad, een stadsdeel, een vervoersbedrijf of een particuliere grondeigenaar bepaalt wie op zijn grond mag optreden. Daarom kan een muzikant in de ene stad vrij spelen en in de volgende stad moeten auditeren.
Bijna alle stadsregels vallen in een van drie soorten:
- Geen vergunning nodig, zolang je je houdt aan een gedragscode over volume, tijd en afstand.
- Vergunning verplicht overal waar de gemeente beheert.
- Het hangt ervan af waar je staat of wat je meeneemt: een vergunning alleen voor bepaalde straten, voor versterkers of voor grotere acts.
De wereldkaart voor straatmuziek toont welke soort in ongeveer 150 steden geldt, dus het is een snelle eerste check voordat je op reis gaat.
Steden waar geen vergunning nodig is
In deze steden kun je gewoon komen en spelen, maar er is nog steeds een code die je geacht wordt te volgen, en politie of gemeenteambtenaren kunnen je vragen te verplaatsen of zachter te spelen.
- Edinburgh: geen vergunning. Volgens de richtlijn van de gemeente speel je tussen 9.00 en 21.00 uur, verplaats je je na een uur minstens 50 meter en houd je 50 meter afstand van andere straatmuzikanten.
- Glasgow, Liverpool en Bath: geen vergunning, met een vrijwillige code of gids die met de gemeente is afgesproken.
- Manchester: geen vergunning, maar volgens de code van de gemeente gebruik je geen versterking, drums of trompetten.
- Boston: de stad eist en verstrekt geen vergunningen voor straatartiesten. Geluid moet onder de 70 decibel blijven.
- Austin: geen vergunning op straat, maar alleen akoestisch.
- Portland: geen vergunning. De afdwingbare regel is de geluidsverordening; de regels over tijd en afstand zijn richtlijnen van de gemeenschap.
Ook Cambridge, Bristol en Kaapstad werken met richtlijnen in plaats van vergunningen. In Schotland kan de politie een straatmuzikant nog steeds bevelen te stoppen op grond van sectie 54 van de Civic Government (Scotland) Act 1982, dus "geen vergunning" betekent nooit "geen regels".
Steden waar je overal een vergunning nodig hebt
Hier verwacht de gemeente dat elke straatmuzikant op haar grond een vergunning heeft. De kosten lopen uiteen van gratis tot een bescheiden jaarlijks bedrag.
| Stad | Kosten | Goed om te weten |
|---|---|---|
| Sydney | A$15 voor 3 maanden of A$52 voor een jaar | Persoonlijk indienen met identiteitsbewijs met foto; online aanvragen worden niet verwerkt |
| Melbourne | A$42.30 voor 12 maanden (algemeen gebied) | Online aanvragen met een videolink van je act |
| Perth | Gratis | Stuur een video van de afgelopen zes maanden in plaats van te auditeren |
| Auckland | Gratis | Draag de vergunning en een identiteitsbewijs met foto bij je tijdens het optreden |
| Chicago | $100 voor twee jaar | Aanvragers moeten 18 jaar of ouder zijn |
| Toronto | CA$55.91 per jaar | Geen versterkt geluid onder de stadsvergunning |
| Dublin | €30 per jaar, of €10 voor een bezoekersvergunning van 2 weken | Voor een versterker is een tweede vergunning nodig |
Adelaide, Hobart, Wellington, Calgary en Cork vallen ook in deze groep, evenals kleinere steden zoals Darwin en Byron Bay.
Steden waar het afhangt van de plek of de opstelling
Dit is het meest voorkomende patroon, en het patroon waar mensen het vaakst in trappen. Twee soorten aanleidingen komen steeds terug.
Alleen een vergunning in bepaalde zones
- Santa Monica: een vergunning is nodig op de Third Street Promenade, de Pier en het gebied rond de Transit Mall, behalve voor 12.00 uur op doordeweekse dagen die geen feestdag zijn.
- Brisbane: in de stadsmalls is een vergunning verplicht, die je via een auditie krijgt.
- Seattle: er is geen algemene stadsvergunning gevonden, maar Pike Place Market heeft een eigen vergunning voor straatmuzikanten.
- Denver: op 16th Street is een gratis vergunning van de Downtown Denver Partnership nodig.
- Vancouver: voor de meeste trottoirs is een vergunning nodig, maar voor een lijst met genoemde plekken, zoals de trottoirs bij de Vancouver Art Gallery, is er geen nodig.
Alleen een vergunning voor versterkers of grotere acts
- New York City: akoestisch spelen op het trottoir vraagt over het algemeen geen vergunning, maar voor elke versterker is een vergunning van de NYPD voor geluidsapparatuur nodig.
- Camden in Londen: alleen voor versterkers, drums, de meeste blaasinstrumenten, gevaarlijke attributen, groepen van drie of meer personen of spelen buiten 10.00 tot 21.00 uur is een vergunning nodig.
- Berlijn (Friedrichshain-Kreuzberg): onversterkt spelen van maandag tot en met zaterdag van 6.00 tot 22.00 uur vraagt geen vergunning, terwijl versterkingsapparatuur op straat een vergunning voor bijzonder gebruik nodig heeft.
Plekken die een stadsvergunning niet dekt
Ook met een geldige stadsvergunning is sommige grond van iemand anders.
- Trein- en metrostations. De vergunningen van Sydney en Melbourne gelden niet voor treinstations, de vergunning van Chicago geldt niet voor CTA of Metra, en de metro van Toronto werkt met een eigen systeem op basis van auditie. New York is een uitzondering: iedereen mag in metrostations optreden als hij de regels van de MTA volgt, zonder versterking op de perrons.
- Privéterrein of apart beheerde grond. Het Covent Garden Market Building houdt eigen audities, Liverpool ONE vraagt toestemming van het beheer, en Federation Square in Melbourne valt niet onder de vergunning van de gemeente. In Sydney worden Circular Quay, The Rocks, Darling Harbour en Barangaroo beheerd door Placemaking NSW.
- Parken. New York en Austin behandelen stadsparken allebei apart van trottoirs.
Extra toestemming die je ook in een vrije stad kunt nodig hebben
- Cd's of merchandise verkopen. Glasgow eist een vergunning voor straathandel, Bath eist toestemming voor straathandel, en Melbourne rekent A$112 extra om cd's, dvd's of kunstwerken te verkopen.
- Collecteren voor een goed doel. Birmingham en Liverpool eisen allebei een aparte vergunning of licentie voor collectes voor goede doelen.
- Geld inzamelen in het algemeen. In de City of London (de Square Mile) mogen straatartiesten geen geld inzamelen.
- Gevaarlijke acts. Auckland vraagt een Special Street Performance Licence voor vuur, wapens of hoogte, en Perth accepteert vuur- of messenacts niet als straatmuziek.
- Leeftijd. Veel steden vragen toestemming van ouders voor kinderen onder de 16 of 18, en Birmingham staat kinderen in de leerplichtige leeftijd niet toe op straat te spelen.
Zo check je de regels voordat je speelt
- Zoek de stad op de kaart voor straatmuziek of op de stadspagina hier om te zien welke van de drie soorten geldt.
- Open de eigen pagina van de gemeente over straatmuziek en lees de actuele voorwaarden. Regels veranderen: Toronto verbood in april 2026 straatmuziek rond Sankofa Square, en Cork voerde in mei 2024 vergunningen in.
- Zoek uit wie je precieze plek beheert: gemeentestraat, vervoersbedrijf, park of particulier terrein.
- Check de extra's: versterker, verkoop, groepsgrootte en leeftijd.
- Draag je vergunning en identiteitsbewijs met foto bij je als je die hebt, en wees bereid beleefd te verplaatsen als er om gevraagd wordt.
Als je legaal klaarstaat
Als het papierwerk geregeld is, is de volgende vraag hoe mensen je betalen. Veel mensen hebben geen munten bij zich, dus met een bord met QR-code kunnen ze fooien met kaart, Apple Pay of Google Pay zonder iets te downloaden. TipIns is gratis voor artiesten en standaard betaalt de luisteraar de kosten. Waar een code zegt dat je niet actief om geld mag vragen, zoals in Manchester en Bath, houd je het bord bescheiden naast je koffer. Lees hoe een digitale fooienpot werkt.
Wereldkaart voor straatmuziek: Vergunningsregels voor 131 steden op één kaart.
Veelgestelde vragen
Is straatmuziek zonder vergunning legaal?
In veel steden wel. Edinburgh, Boston, Austin en Portland vragen geen vergunning voor straatmuziek, hoewel je je nog steeds aan de lokale geluids- en gedragsregels moet houden. Andere steden, zoals Sydney, Chicago en Dublin, eisen er wel een.
Wat gebeurt er als je zonder vergunning speelt waar er een nodig is?
Meestal wordt je eerst gevraagd te stoppen of door te lopen, maar boetes zijn mogelijk. In Cork kan een overtreding bijvoorbeeld een vaste boete van €75 opleveren, of een boete tot €1,500 bij veroordeling.
Heb ik een vergunning nodig om met een versterker te spelen?
Vaak wel, ook waar akoestische straatmuziek vrij is. New York vraagt een vergunning van de NYPD voor geluidsapparatuur voor elke versterker, Dublin heeft een aparte vergunning voor versterking, en de stadsvergunning van Toronto staat versterkt geluid helemaal niet toe.
Heb ik een vergunning nodig om in de metro te spelen?
Vervoerssystemen stellen hun eigen regels op. Iedereen mag in de metrostations van New York optreden volgens de regels van de MTA, de MBTA van Boston vraagt een vergunning van $25, en de TTC van Toronto staat alleen muzikanten toe die voor de auditie zijn geslaagd.
Werkt een vergunning voor straatmuziek uit de ene stad ook in een andere?
Nee. Vergunningen worden afgegeven door elke gemeente of grondbeheerder, en zelfs naburige Londense stadsdelen hebben verschillende regels. Een vergunning van de City of Sydney dekt zelfs Circular Quay of Darling Harbour niet.
De TipIns-app is beschikbaar in deze taal. Sommige links leiden naar pagina's in het Engels.
App Store
Google Play