Vergunningen voor straatmuziek uitgelegd

Wat een vergunning voor straatmuziek is

Een vergunning voor straatmuziek (in het VK, Ierland, Australië en Nieuw-Zeeland een licentie genoemd) is toestemming van degene die een openbare ruimte beheert om daar op te treden en fooien aan te nemen. Er hangen meestal voorwaarden aan: uren, hoe lang je op één plek mag blijven, hoe ver straatmuzikanten uit elkaar moeten staan en hoe hard je mag spelen.

Niet elke stad heeft er een. Sommige hebben helemaal geen vergunning nodig, andere alleen in drukke zones. Als je niet zeker weet wat geldt, begin dan met heb je een vergunning nodig voor straatmuziek? of zoek de stad op de wereldkaart voor straatmuziek.

De belangrijkste soorten vergunningen

• Algemene straatvergunning. De standaardvergunning van de gemeente voor openbare straten, zoals de vergunning voor straatmuziek van de City of Sydney of de licentie voor straatartiesten van Chicago.
• Kortlopende of bezoekersvergunning. Een goedkopere, kortere versie voor reizigers. Dublin heeft een bezoekersvergunning van 2 weken voor €10, Westminster biedt 1 maand voor £10, en Melbourne heeft een premiumvergunning van 3 maanden voor straatmuzikanten uit andere staten en landen.
• Premium- of speciale-locatievergunning. Een aparte vergunning voor de drukste plek, vaak via een auditie. Voor Bourke Street Mall in Melbourne is een premiumvergunning nodig, en Fisherman's Wharf in San Francisco heeft een eigen licentie van de haven met te reserveren tijdsloten.
• Aanvullende vergunningen. Extra toestemming bovenop de basisvergunning: Dublin en Cork rekenen apart voor versterking, New York eist een vergunning van de NYPD voor geluidsapparatuur bij elke versterker, en Melbourne rekent extra voor de verkoop van cd's of kunstwerken.
• Vervoersvergunningen. Uitgegeven door het vervoersbedrijf, niet door de stad. Voorbeelden zijn de MBTA-vergunning van Boston, de Calgary Transit Busker ID en het metroprogramma van de TTC in Toronto.
• Toestemming van particulier beheer. Winkelgebieden en markten, zoals het Covent Garden Market Building of Liverpool ONE, nemen hun eigen beslissingen.

Wat vergunningen kosten

De kosten zijn meestal laag. Hier zijn echte voorbeelden uit de stadsgegevens achter onze gidsen; controleer altijd het actuele tarief op de pagina van de gemeente.

Stad	Vergunning	Kosten
Perth, Adelaide, Auckland	Vergunning of licentie van de gemeente	Gratis
Sydney	Vergunning van de City of Sydney	A$15 voor 3 maanden, A$52 voor een jaar
Melbourne	Vergunning voor het algemene gebied	A$42.30 voor 12 maanden
Dublin	Vergunning voor straatoptredens	€30 per jaar, plus €60 voor versterking
Santa Monica	Vergunning voor optredens	$37 per kalenderjaar
Chicago	Licentie voor straatartiesten	$100 voor twee jaar ($50 voor 65-plussers, veteranen en mensen met een erkende beperking)
Toronto	Vergunning voor straatmuzikanten	CA$55.91 per jaar
Vancouver	Vergunning voor straatentertainment	CA$53.59 + GST voor 4 maanden, CA$159.03 + GST voor een jaar

Let naast de prijs ook op de verloopregels. Vergunningen van Santa Monica verlopen altijd op 31 december zonder naheffing of korting naar rato, die van Toronto op 31 maart en die van Gold Coast op 31 augustus, dus een vergunning die laat in de cyclus wordt gekocht, kan slechte waarde bieden.

Audities en videomonsters

Sommige steden willen je act zien voordat ze je laten spelen. Er zijn drie veelvoorkomende werkwijzen.

• Live auditie. Voor de stadsmalls van Brisbane is een auditie van 3 tot 5 minuten nodig, die een paar keer per jaar op vaste zaterdagen wordt gehouden. Gold Coast vraagt een auditie als je daar de afgelopen 12 maanden geen vergunning had. Het programma Música al Carrer van Barcelona vraagt een repertoire van twee uur en een technische auditie.
• Video of voorbeeld in plaats daarvan. Perth wil een link naar een video van de afgelopen zes maanden, Hobart vraagt een voorbeeld van je werk, en Melbourne vraagt een link of video van je act.
• Helemaal geen auditie. Adelaide, Auckland en Wellington geven vergunningen zonder auditie af, en de licentie voor Fisherman's Wharf in San Francisco kent geen auditie.

Programma's met audities zijn vaak het moeilijkst voor bezoekers. De malls-audities van Brisbane vinden maar een paar keer per jaar plaats, en Barcelona eist woonplaats in de provincie, dus plan ruim van tevoren. Onze gids over audities voor straatmuziek laat zien hoe je je voorbereidt.

Eisen voor verzekering

Een aansprakelijkheidsverzekering dekt je als iemand gewond raakt of eigendommen beschadigd worden door jouw act. Of je er een nodig hebt, verschilt enorm:

• Gold Coast eist een dekking van minstens A$20 miljoen als je act apparatuur, instrumenten, attributen of deelname van het publiek omvat.
• Westminster vraagt bij een licentieaanvraag een dekking van meer dan £2 miljoen.
• In de ByWard Market van Ottawa hebben circle-show-artiesten minstens CA$2 miljoen dekking nodig waarin de marktautoriteit en de stad worden genoemd.
• Artiesten op Fisherman's Wharf in San Francisco hebben een verzekering nodig waarin de stad en de haven als aanvullend verzekerden worden genoemd.
• Vergunninghouders in Sydney die zich aan hun voorwaarden houden, zijn gedekt door de eigen polis van de stad, tot A$10 miljoen met een eigen risico van A$500.
• De verzekering van de gemeente Auckland dekt straatartiesten niet, en de gemeente adviseert een eigen verzekering te hebben.

Dit is algemene informatie, geen advies. Controleer de polisvoorwaarden bij een verzekeraar voordat je erop vertrouwt.

Leeftijdsgrenzen en groepsvergunningen

Chicago geeft alleen licenties aan mensen van 18 jaar of ouder, terwijl Toronto 16- en 17-jarigen accepteert met een ondertekende toestemmingsbrief. Sydney vraagt van aanvragers onder de 18 de handtekening van een ouder of voogd, en Melbourne vraagt toestemming van ouders voor kinderen onder de 16.

Bands moeten nagaan of elk lid een vergunning nodig heeft. In Santa Monica, Hobart, Denver, Chicago, Toronto en Dublin heeft elke artiest een eigen vergunning nodig. Cork biedt een vergunning voor groepsleiders voor groepen van zes of meer, met een maximum van €180 per jaar.

Zo vraag je aan

1. Zoek de juiste instantie. Meestal de gemeente, maar het kan ook een stadsdeel zijn, een organisatie voor een zakendistrict (zoals de Downtown Denver Partnership) of een vervoersbedrijf.
2. Verzamel documenten. De meeste willen een identiteitsbewijs met foto en een foto van jou. Dublin vraagt ook bewijs van adres, Montreal bewijs van professionele beoordeling, en Toronto een overheids-ID.
3. Check hoe je indient. Sydney accepteert aanvragen alleen persoonlijk, Vancouver werkt met een formulier per e-mail en daarna een afspraak, en Perth en Melbourne nemen online aanvragen aan.
4. Reken op verwerkingstijd. Perth kan tot 10 werkdagen duren, Hobart vraagt tien werkdagen, Gold Coast wil aanvragen minstens 20 werkdagen voordat je begint, en Calgary doet er meestal ongeveer drie werkdagen over.
5. Lees de voorwaarden. Ze maken deel uit van de vergunning, en wie ze schendt, kan de vergunning kwijtraken. De jaarvergunning van Dublin begint met een proeftijd van zes weken.

Als je vergunning er is

Draag de vergunning en je identiteitsbewijs met foto altijd bij je als je speelt en toon een badge als je die krijgt. Bewaar een kopie van de voorwaarden op je telefoon, zodat je kunt laten zien dat je ze volgt als iemand ernaar vraagt. Als je klaar bent om fooien aan te nemen, laat een bord met QR-code mensen met kaart of telefoon betalen; TipIns exporteert drukklare borden van A5 tot A3 en is gratis voor artiesten. Zie de generator voor fooienborden.

Wereldkaart voor straatmuziek: Vergunningsregels voor 131 steden op één kaart.

Veelgestelde vragen

De TipIns-app is beschikbaar in deze taal. Sommige links leiden naar pagina's in het Engels.