Sprzedaż płyt CD i gadżetów podczas grania na ulicy

Dlaczego sprzedaż różni się od napiwków

Napiwek to dobrowolny dar za występ. Sprzedaż to handel: ustalasz cenę i wydajesz towar. Wiele rad miejskich reguluje handel na ulicy osobno, na podstawie przepisów o handlu ulicznym, domokrążnym, obnośnym lub sprzedaży targowej, a te przepisy zwykle obowiązują niezależnie od tego, czy masz też pozwolenie na granie na ulicy.

Dlatego miasto może być wyluzowane wobec grania, ale surowe wobec sprzedaży. Glasgow, na przykład, nie wymaga licencji na granie na ulicy, ale sprzedaż płyt CD lub innych gadżetów wymaga licencji ulicznego handlarza.

Trzy częste wzorce

Wzorzec	Przykłady z naszych danych o miastach
Własne nagrania dozwolone jako część występu	Vancouver: muzycy mogą sprzedawać nagrania własnych oryginalnych utworów podczas występu, bez innej sprzedaży. Auckland: płyty CD z własnymi oryginalnymi utworami, z tabliczką nie większą niż A4, bez innych towarów.
Dozwolone za dodatkową opłatą lub pozwoleniem	Melbourne: dodatkowe A$112 za sprzedaż płyt CD, DVD lub prac artystycznych. Westminster w Londynie: tymczasowe zezwolenie na handel uliczny dodawane do licencji na granie. Glasgow: licencja ulicznego handlarza. Canberra: bezpłatne pozwolenie domokrążcy, jeśli sprzedajesz towary takie jak płyty CD. Bristol i York: zgoda na handel uliczny lub licencja na sprzedaż płyt CD. Christchurch: pozwolenie na handel. Winnipeg: Use of Street Permit na sprzedaż nagrań. Madison: licencja ulicznego sprzedawcy.
Niedozwolone lub nieobjęte pozwoleniem na granie	Manchester: kodeks miasta mówi, by nie sprzedawać gadżetów. Tokio: żadnych płyt CD ani DVD w miejscach Heaven Artist. Hamburg: zakaz sprzedaży towarów. Boulder: zakaz sprzedaży gadżetów na Pearl Street Mall. Tauranga: licencja na granie nie obejmuje sprzedaży gadżetów.

Przepisy się zmieniają, więc sprawdź oficjalną stronę swojego miasta. Światowa mapa grania na ulicy odsyła do oficjalnego źródła dla około 150 miast.

Co zwykle oznaczają „własne utwory”

Tam, gdzie sprzedaż jest dozwolona jako część grania na ulicy, sformułowanie jest zwykle wąskie. Częste warunki w naszych danych to:

• Nagrania twojej własnej muzyki lub występu, a nie albumy innych artystów.
• Czasem tylko oryginalne utwory, więc płyta CD z coverami może się nie liczyć. Vancouver i Auckland mówią o oryginalnych utworach.
• Towary związane z występem, a nie ogólne gadżety.
• Sprzedaż jako część występu, bez narzucania się. Niektóre miasta ograniczają rozmiar tabliczki lub miejsce wystawienia towaru.

Koszulki, torby, naklejki i wydruki częściej traktuje się jako ogólne gadżety niż płytę CD z twoim występem, więc spodziewaj się dla nich surowszych przepisów.

Datek w zamian za płytę CD

Niektórzy uliczni artyści oferują płytę CD „za datek”, a nie za stałą cenę. Nie zakładaj, że to omija przepisy o handlu. Kilka miast reguluje to wprost: przewodnik po Liverpoolu dopuszcza płyty CD tylko za dobrowolną wpłatę, z wystawioną wymaganą przez radę tabliczką A4. Gdzie indziej stała sugerowana kwota może nadal być traktowana jako sprzedaż. Jeśli przepisy twojego miasta są niejasne, zapytaj radę, zanim zaczniesz.

Sprzedawanie bez przepędzenia

• Najpierw zadbaj o właściwe dokumenty. Jeśli potrzebne jest pozwolenie na handel, noś je razem z pozwoleniem na granie.
• Wypisz, co sprzedajesz. Niektóre wnioski proszą o wymienienie każdego towaru. Jeśli dodasz nowy towar, sprawdź, czy trzeba to zaktualizować.
• Trzymaj ekspozycję małą. Towar w futerale lub obok, mała karta z cenami, nic nie blokuje chodnika.
• Nie sprzedawaj nachalnie. Reklamowanie płyty CD między każdą piosenką irytuje sklepy i przechodniów, a niektóre miasta zakazują narzucania sprzedaży.
• Szanuj teren prywatny. Centra handlowe, stacje i targi zwykle ustalają własne zasady.
• Pamiętaj, że pozostałe zasady nadal obowiązują. Sprzedaż nie wydłuża twojego czasu w miejscu, a przepisy o głośności, godzinach i chodnikach pozostają takie same.

Pieniądze, towar i zapisy

• Miej małą ilość drobnych na wydawanie reszty i trzymaj kasetkę osobno od futerału z napiwkami, by odróżniać sprzedaż od napiwków.
• Zacznij od małej serii towaru i zobacz, co naprawdę się sprzedaje w twoich miejscach.
• Prowadź zapisy sprzedaży i kosztów. Sprzedaż to dochód, a w niektórych krajach sprzedaż towarów może po przekroczeniu progu pociągać obowiązki związane z podatkiem od sprzedaży lub GST. Sprawdź w swoim urzędzie skarbowym.

Alternatywy cyfrowe

Wielu słuchaczy nie ma już odtwarzacza płyt CD. Wielu ulicznych artystów kieruje teraz ludzi do swojej muzyki w internecie: link do streamingu, strona z plikami do pobrania lub nazwa profilu w mediach społecznościowych na tabliczce. Wskazanie komuś swojej muzyki w internecie nie jest handlem ulicznym, choć wszystko, co sprzedajesz online, nadal liczy się jako dochód.

Kilka sposobów:

• Wydrukuj jeden profil w mediach społecznościowych lub jedną stronę internetową dużymi literami na tabliczce, żeby ludzie mogli cię później znaleźć.
• Rozdawaj małe karty z twoim imieniem i miejscem, gdzie posłuchać, jeśli rozdawanie ulotek jest dozwolone tam, gdzie grasz. Niektóre miasta ograniczają ulotki i reklamę, więc sprawdź.
• Powiedz tłumowi między piosenkami, gdzie znaleźć nagranie tego, co właśnie usłyszeli.

Napiwki to nie sprzedaż

Jeśli przyjmujesz napiwki przez kod QR, zachowaj wyraźną granicę między napiwkiem a kupnem. W TipIns słuchacze zostawiają napiwek kartą, Apple Pay lub Google Pay na stronie internetowej, a domyślnie pokrywają opłaty, więc dostajesz pełny napiwek. Napiwek to dobrowolny dar za występ, więc nie przedstawiaj napiwku przez kod QR jako ceny płyty CD tam, gdzie sprzedaż jest niedozwolona lub wymaga pozwolenia, którego nie masz.

Światowa mapa grania na ulicy: Przepisy o zezwoleniach dla 131 miast na jednej mapie.

Częste pytania

Aplikacja TipIns jest dostępna w tym języku. Niektóre linki prowadzą do stron po angielsku.